Parliamentary Mandate and Membership of the Council of Ministers: reflections on Potential reforms in Polish Law and Constitutional Practice

Abstract

Zasada incompatibilitas ma istotne znaczenie dla funkcjonowania standardów demokratycznego państwa prawnego. Współkształtuje strukturę systemu organów władzy publicznej oraz stanowi jedną z podstawowych gwarancji niezależnego wykonywania mandatu parlamentarnego. Polska Konstytucja z 1997 r. przewiduje szeroki katalog funkcji, których parlamentarzyści nie mogą łączyć ze sprawowanym mandatem. Dopuszcza ona jednocześnie expressis verbis wyjątek dla członków Rady Ministrów i sekretarzy stanu w administracji rządowej. W artykule wskazuje się, że rozwiązanie to, charakterystyczne dla parlamentarno-gabinetowych systemów rządów, generuje pewne niekorzystne zjawiska. W Polsce utrzymuje się tendencja do powierzania parlamentarzystom licznych stanowisk ministrów i sekretarzy stanu, a praktyka ta jest krytycznie oceniana w doktrynie i dyskursie publicznym. W obecnym stanie prawnym racje przemawiające za utrzymaniem konstytucyjnego wyjątku od zasady incompatibilitas przeplatają się z argumentami wskazującymi na konieczność odejścia od niego.