The Crisis of Legitimacy in Whistleblower Protection in EU Institutions: The Paradox of a System Meant to Set the Standard

Abstract

Artykuł omawia kryzys legitymizacji ochrony sygnalistów w dwóch instytucjach UE, ujawniając paradoks: organy, które powinny dawać przykład, działają nieskutecznie i w sposób fragmentaryczny. Porównanie przepisów Komisji Europejskiej i Parlamentu z dyrektywą 2019/1937 uwypukla poważne niedociągnięcia – brak niezależnych kanałów zgłaszania, brak automatycznej ochrony przed represjami oraz słaba przejrzystość. Obie instytucje nie spełniają wymogów dyrektywy, nie osiągając niezbędnych standardów. Wyrok T793/22 TU przeciwko Parlamentowi Europejskiemu potwierdza, że sytuacja ta jest nie do przyjęcia w świetle prawa UE. Status quo prawne pogłębia nieufność i podważa legitymację zarządzania UE, które samo w sobie wymaga pilnej reformy. Artykuł kończy się zaleceniami dotyczącymi wzmocnienia ochrony sygnalistów, podkreślając potrzebę konkretnych zmian prawnych i instytucjonalnych w celu przywrócenia zaufania do instytucji UE w obliczu rosnących wyzwań związanych z integracją.