Wynagrodzenie za pracę jako dobro osobiste pracownika – nowe wyzwania i stare problemy

Abstract

Przedmiotem artykułu jest analiza zakresu uprawnień informacyjnych związków zawodowych w kontekście dostępu do danych o wynagrodzeniu pracowników, zwłaszcza w świetle obowiązujących przepisów krajowych oraz unijnych regulacji antydyskryminacyjnych. Celem badawczym jest ocena aktualności stanowiska wyrażonego w uchwale 7 sędziów Sądu Najwyższego I PZP 28/93 w kontekście współczesnych wymogów równości płacowej, w szczególności wyznaczonych dyrektywą 2023/970/UE. W artykule podkreśla się, że informacje o wynagrodzeniu są traktowane jako dobra osobiste pracownika i co do zasady nie podlegają ujawnieniu, chyba że przepisy prawa stanowią inaczej lub pracownik wyrazi zgodę na ujawnienie tej informacji. Skuteczność mechanizmów przeciwdziałania dyskryminacji płacowej jest uzależniona od dostępu do informacji o zasadach i wysokości wynagrodzenia. Zasadniczym wnioskiem płynącym z analizy jest potrzeba wy-ważenia wartości konstytucyjnych – wolności działalności gospodarczej, ochrony prywatności i wolności związkowej – w każdorazowym przypadku udostępniania informacji o wynagrodzeniu przez pracodawcę.