Nadużycie pozycji dominującej przez port lotniczy jako bariera dostępu do rynku pasażerskiego transportu lotniczego

Abstract

Przedmiotem niniejszego artykułu są mechanizmy stosowane przez porty lotnicze, które stanowią nadużycie ich pozycji dominującej na danym rynku właściwym. Rozważania obejmują europejski rynek usług lotniczych oraz wybrane rynki pozaeuropejskie. Pierwszym z zagadnień poddanych pod rozważania będzie odpowiednie wyznaczenie rynku właściwego dla lotniska oraz skonfrontowanie efektów rozważań z podejściem stosowanym w tej sprawie przez Komisję Europejską. Kolejnym elementem będzie zdefiniowanie nadużycia pozycji dominującej przez port lotniczy w świetle art. 102 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Następnie przedstawione zostaną przejawy nadużycia pozycji dominującej. Przedostatnim elementem będzie identyfikacja barier, które lotniska tworzą wobec przewoźnika lotniczego, ze szczególnym naciskiem na możliwe praktyki antykonkurencyjne. Elementem końcowym będzie ocena obecnego systemu oraz odniesienie się do proponowanych zmian legislacyjnych mogących stanowić barierę rozwoju transportu lotniczego w Europie. W odniesieniu do powyższej problematyki autor stawia następujące tezy: 1. Zdefiniowanie rynku właściwego przy pomocy O&D (Point of Origin-Point of Destination) stosowane przez Komisję Europejską jest tylko częściowo prawidłowe w sytuacji, gdy analizie poddawany jest dostęp do pewnego konkretnego lotniska. 2. Oba podejścia do ustalania rabatów na lotniskach (tj. preferencja skali i preferencja wzrostu) spełniają większość przesłanek, na podstawie których TSUE w innych sprawach wyrokowało o ich nielegalności.